الف) ارتقای آگاهی نسبت به رژیم مصرف رسانه ای و یا به عبارت بهتر تعیین میزان و نحوه مصرف غذای رسانه ای از منابع ای گوناگون که در یک کلام همان محتوای رسانه هاست.
ب) آموزش مهارتهای مطالعه یا تماشای انتقادی.
ج) تجزیه و تحلیل اجتماعی، سیاسی و اقتصادی رسانه ها که در نگاه اول قابل مشاهده نیست.
بنابر آنچه که به اجمال بدان اشاره شد، اولین نکته در موضوع سواد رسانه ای توجه داشتن به میزان و نسبت مصرف از هر رسانه در میان انبوه رسانه ها می باشد. خواندن اخبار باید از موضعی به شکل انتقادی انجام شود و نکته بعدی اینکه به نقش دست اندرکاران و مالکان و در واقع سرمنشا رسانه ها هم باید توجه داشت.
از آن جایی که سواد رسانه ای از ضرورت خاصی برخوردار است، نهادهای آموزشی، دانشگاه ها و آموزشگاه های مختلف و حتی مدارس نیز ملزم به آموزش اصل سواد رسانه ای می باشند، نهادهای مدنی و صنفی که هر یک جمعی تخصصی را نمایندگی می کنند نیز می توانند اعضای خود را تحت آموزش مستمر در زمینه سواد رسانه ای قرار دهند و بالاخره نهادهای رسانه ای و انتشاراتی هم می توانند مفاهیم ساده شده ای از این بحث را در دستور کار خود قرار داده و اجرا کنند تا با این روش و آموزش همگانی، به هدف ارتقای سطح سواد رسانه ای دست یافته و از آفت تحریف اخبار و عملیات روانی در امان مانند.
برچسب:
نویسنده: آتنا احمدپور